Lehen Hezkuntzako 1. maila...bapo!

Gaur klaseko azken eguna da (bihar ikasleek greba egingo dugu). Iuju!!! Iupi!!! Ole!!! Argi dago ez didala penarik ematen, ezta? Baina ez nago pozik horregaitik bakarrik. Ikasturtea amaitu da eta bizirik gaude!!! Puf... pentsamendua irailerarte eramaten dut eta urte gogorra izan dela esan behar dut. Baina hasierako beldurrak uxatu dira!!! Berriro ikastera, berriro unibertsitatera, 30 urterekin, nora noa? Ba UNIBERTSITATERA!!!

Ikasturte honetan, nire ustez, proban jarri naiz eta emaitzarekin oso pozik nago. Beraz, hurrengo urterako beste beldur batzuk baldin badaude ere (lan egoera, praktikak egin ahal izango ditut?...), berdin zait, ikasturte honetan indarrak hartu ditut eta seguru nago zama hori aurrera eraman ahal izango dudala.

Eta orain, azterketak egin eta oporrak!! Atsadenalditxo bat merezita dugu eta!!

Hurrengo ikasturterarte!!

Zergaitik teoria eta praktika ez datoz bat?

Gaur goizean, 7ak aldera, egunero bezala gozaldu dut irratiko berriak entzuten. Betikoa, rekorteak, banketxe bati erreskatea, politikoak bata besteari errua botatzen.... Nazka! Orduan konklusio batera heldu naiz. Nire lanean matematikako eta gizarteko klaseak ematen ditut eta, Greziako gaia jorratzen dugunean, beti azaltzen dut Grezian demokrazia ezarri zela, zein den demokraziaren garrantzia, gaur egun oraindik indarrean mantentzen dela....Ja! Demokrazia kontu bat da, gezurra!!!

Atzo, gizarteko orduan (nira lanean, ez magisteritzan), ikasleek pila bat galdera egin zizkidaten: zein da erregearen zeregina? Zergaitik dago errege bat lehendakari bat baldin badago? Zergaitik egiten dituzte rekorteak? Ezin dugu ezer egin? Eta nire erantzuna izan zen: "Bai, bozkatu". Eta beraiek esan zuten: "Zertarako? Politiko guztiak berdinak dira eta!". Eta egia da!!!! Demokrazia baten bizi gara baina ezin dugu ezer egin!!!

Nire haserrearen atzetik gauza asko daude, rekorteak, herriarekiko indarkeriak,... Baina azken egunetan ikarragarria iruditzen ari zait hezkuntzari ematen ari diren labankadak!! Atzo, hotmailera sartzerakoan berri hau pasadaz ikusi nuen eta klikatu nuen irakurtzeko.

http://noticias.es.msn.com/primera-huelga-de-educaci%c3%b3n-en-10-a%c3%b1os

Ikaragarria iruditu zitzaidan hurrengo esaldia: "...el aumento de un 20 por ciento del ratio supondrá que en Infantil y Primaria se podrán agrupar hasta 30 alumnos por aula, en Secundaria hasta 36 y en Bachillerato hasta 42 ampliables hasta 46". Erotu al dira? Nola egongo dira 46 ikasle gela baten!!!!

Horregaitik sarrera honen izenburua. Fakultatean ikusten ditugu teoria asko eta ikasleen ikaskuntzarekin beti adi egon behar garela, atzeratuagoak edo zailtasun handiagoak dituztenei arreta berezia eman behar zaiela, eta oso azkarrak direnei ere, bere potentziala guztiz garatzeko.... Orduan irakasleak super-heroiak izan beharko gara ez? Hainbeste haurrekin hori ezinezkoa da!!! Zergaitik teorikoki gauza asko esaten dira, gero praktikara eramatea ezinezkoa bada!!!

Aurreko astean irratian (Asuntos Propios irrati saioan, rtve-en) hitz egiten zuen ekonomista batek esaten zuen: "argi zegoen lan erreformak ez zuela lanik ekarriko, baizik eta langabezi gehiago". Orduan zergaitik egin dute? Nortzuk dira politikarien atzean dauden aholkulariak edo... panoliak?? Zergaitik ekonomiako fakultatean irakasten dena gero batzuk praktikara hain gaizki eramaten dute?

Ez dakit, agian gaur oso ezkor nago, baina nire ustez hezkuntzaren greba hau denona izan beharko litzateke, eta batez ere gurasoena, zeren irakasleek ahal izango duguna egingo dugu, baina gurasoek beraien seme-alaben hezkuntz-kalitateagatik borrokatu beharko lirateke. Eta ez dut uste egun bateko greba batekin zerbait lortuko denik. Zer gertatuko litzateke irakasle guztiek mugagabeko greba bat egingo bagenu???????? Gobernuak armada bidaliko luke ikasgeletara, kontroladoreekin egin zuten bezala? Zergaitik ez dugu protestak alde batera usten eta proban jartzen ditugu?

Nola irakatsi digute?

Zenbat irakasle izan ditugu gure bizitzan zehar? Ez dira gutxi izan... Ba, nire ustez, zenbat irakasle, hainbat irakasteko modu ezberdin... Hala ere, egina da normalean klase majistralak izan direla nagusi. Eta normala iruditzen zait, gaur egun irakaslea naiz eta onartzen dut metodo errezena dela.

Agian beti hitz egiten dut gai berdinari buruz (nire lehenengo unibertsitateko ikasketak eta bigarren hauek, magisteritzakoak), baina oso alde handia ikusten dut bien artean. Agian Ingurumen Zientzietan eduki multzoa askoz potoloagoa zen eta ez zuen hainbeste aukerarik ematen konstruktibismoarekin bueltaka ibiltzeko. Baina orduan klaseak guztiz magistralak ziren, irakaslea klasera heltzen zen, txapa botatzen zuen, guk apunteak "a toda pastilla" hartzen genituen eta galtzen zena... hor konpon!! Geroago, azterketa garaia heltzen zenean... ene, zenbat folio daude hemen? 194!!!

Magisteritzako ordutegia ikusi nuenean esan nuen: "ene, bi orduko klaseak, bi ordu apunteak hartzen gelditu gabe, eroak al daude?". Ba azkenean bi orduko klasean oso ondo eramaten dira eta askotan suertatzen diren eztabaidak oso interesgarriak dira. Egia da ere, lanez gainezka gaudenean askotan esaten dudala: "nahiago ditut klase magistralak, azterketarako ikasi eta lanik gabe!!", baina argi daukat ezetz. Hurrengo bi asteetan eskertuko dut nire folio totxoak hain handiak ez izatea eta eduki gehienak ezagunak egitea egin ditugun lanei esker.

Zeintzuk dira ikasteko behar ditudan baldintzak?

Ene! Galdera honi erantzuteko nire bizitzan zehar eman diren ikas-aldiak aztertu behar ditut!!!

Egia esan behar badut, azkeneko urtean konturatu naiz baldintza hauek asko aldatu direla. Orain dela urte batzuk, 10-13 gutxi gora behera, ikastera liburutegira joaten nintzen. Han nire lagunak egoten ziren eta denon artean azaltzen ziren dudak argitzen genituen, barreak bota, agobio momentuak baretu,.... Gogoratzen dut kalkuluak eginda neuzkala: ordu bete baten 5 orri (10 orrialde) ikasten nituen eta, minimo, errepasoan beste bi buelta eman behar nituen ikasgai osoari. Horrela kalkulatzen nuen nik zenbat egun dedikatu behar nizkion ikasgai bakoitzari (azkenean beti behar baino gutxiago ikasten nuen, baina beno...).

Gaur egun... zenbat aldatu den gauza!!! Batzutan ordu bete baten 2 orri ikasten ditut eta!!! Nire ikasteko erraztasuna asko gutxitu da eta behar ditudan baldintzak... Ez, hobeto pentsatuta, ez ditut esango zeintzuk dira behar ditudan baldintzak, baizik eta ze egoeratan ikasten dudan: etxeko logela baten, nik bakarrik, kanpoan zarata badago tapoiak jarri behar ditut eta memorizatu ahal izateko, bueltaka egoten naiz logelan altuan esaten ikasi dudana!!! Horregaitik nire liburutegi urteak amaitu dira, ezin bainaiz horrela ibili!!

Baina argi dago ondo ikasi ahal izateko ardura ez dagoela bakarrik gure gain. Nire ustez, teknologiari esker, asko hobetu da irakasleek ematen duten materiala, ez bakarrik power pointak, baizik eta material osagarria ere. Klaseak gainera eramangarriagoak dira eta askoz erakargarriagoa da presentazio bati begiratzea, errotuladorez idatzitako transparentzia bati baino (gogoratzen dituzue transparentziak??). Eta, dudarik gabe, nire ustez behintzat, internet. Gezurra dirudi, ematen baitu ahaztuta daukagula, baina orain dela urte batzuk, zure apunteak ez bazenituen ulertzen edo konpletatu behar bazenituen, liburutegia zen aukera bakarra. Gaur egun, internetekin, edozein duda azaltzen zaizunean, googlen bilatu, klik bat eta hor dago erantzuna!!!

Orduan, laburbilduz, hauxe dira ikasteko behar ditudan baldintzak: apunte onak,material osagarria, internet, nire ikasteko logela, tapoiak, altuan hitz egiteko aukera, pazientzia.... eta kafea!!!

Neutraltasuna eta Objetibitatea….

Bi hitz benetan potoloak eskuartean dauzkagunak, ez? Beno, hasteko uste dut beharrezkoa dela hitz bakoitza nire ikuspuntutik definitzea, gero hauei buruz hitz egiteko.

Neutraltasuna, nire ustez, gai baten inguruan zure iritzia ez nahastea da, hau da, gai baten inguruko eztabaida baten, ez jartzea alderdi baten edo bestearen alde edo kontra.

Objetibitatea, aldiz, datuak edota gauzak diren bezala kontatzea da.

Hau kontutan hartuz esango nuke, gure lanbidea irakaslea izango den heinean, neutralak izaten saiatu beharko garela. Badakit gauza oso zaila dela, baina hezkuntzan ezin ditugu nahastu gure iritzi pertsonalak. Ikasleekin eztabaiadak sortu beharko ditugu datuak eta gauzak objetibitatearekin azalduz, eta hauen iritziak bideratuko ditugu neutraltasun osoarekin, beti ere iritzi horiek errespetuzkoak izaten baldin badira. Adibidez, arrazakeriaren eztabaida baten inguran, ikasle batek honelako esaldi bat botatzen badu: “etorkin guztiak gartzeletara sartu behar zaie soilik etorkinak direlako”, argi daukat hori ez nukela onartuko, ez nire iritziaren kontra dagoelako, baizik eta giza-eskubide batzuk daudelako. Orduan gure lana iritzi hauek errespetuzko joeretara bideratzera izango da, beti ikasleen iritziak onartuz eta errespetatuz, nahiz eta gureekin zerikusirik ez izan…

KULTURA-HEZKUNTZA-GIZARTERATZEA

Zer da kultura? Gizarte talde jakin bateko ohiturak, baloreak, sinismenak etabarren multzoa da.

Zer da hezkuntza? Gizarte baten kultura eta ezagutzak barneratzea.

Zer da gizarteratzea? Hezkuntzaren bidez gizarte baten kultura barneratzen denean ematen den prosezua. Prosezu honi esker pertsona bat gizarte horren kide bihurtzen da.

Beraz, hiru kontzeptu hauek kontuan hartuta, nire ustez, orden egokiena kuturaàhezkuntzaàgizarteratzea da. Gizarte bakoitzean aurretiko kultura bat dago eta umeei txikitatik irakasten zaie, nahita edo nahigabe, kultura horren ezaugarriak. Honek gizarteratzearen prosezua ematea dakar.

Zein hezkuntza eremutan arituko naiz etorkizunean?

Hasteko, argi dago ikasten ari garen graduak hezkuntza formalari begira prestatzen gaituela eta, egia esanda, nire asmoa hori da. Hala ere esan behar dut, aldez aurretik goi mailako beste ikaskateta batzuk eukita eta DBHn irakasle bezela lan eginez, etorkizunera begira jartzen naizenean gehiago pentsatzen dudala bigarren hezkuntzako natur zientzietako edo biologiako ikasgaian aritzea lehen hezkuntzan baino. Baina, gaur egun ez dakigu bizitzak azkenean nora eramango gaituen eta Lehen Hezkuntzan aritzea aukera bat bezela ikusten dut. Beraz, hezkuntza formala da nire helburua baina hezkuntza informala alde batera utzi gabe, nire ustez askotan ematen baita hezkuntza mota hori nire inguruan, ilobeei gauzak onak erakusten saitzen naizenean edo kuadrilakoekin hitz egiterakoan ingumenaren aldeko jarrera egokiei buruzko “kanpaina” egiten dudanean,…